🏠 مراقبت در خانه — درمان زخم، از همینجا شروع میشود
مراقبت از زخم همیشه نیاز به بیمارستان ندارد؛ خیلی وقتها بهترین و مؤثرترین درمان دقیقاً در خانه انجام میشود. وقتی بدانیم چطور زخم را تمیز کنیم، چه پانسمانی بگذاریم، و چه چیزهایی خطرناک هستند، میتوانیم جلوی عفونت، درد و پیشرفت زخم را بگیریم.
در این صفحه، هر چیزی که یک بیمار، خانواده یا پرستار Home Care لازم دارد با زبانی ساده ولی علمی و دقیق توضیح داده شده تا مراقبت خانگی از زخم، هم ایمن باشد، هم مؤثر، و هم آرامشبخش. ❤️🩹
راهنمای قدمبهقدم برای مراقبت امن و اصولی
تمیز کردن درست زخم در خانه، یکی از مهمترین کارهایی است که میتونه جلوی عفونت، بوی بد، درد بیشتر و بدتر شدن وضعیت زخم رو بگیره.
اگر چند تا اصل ساده رو رعایت کنی، هم خودت و خانوادهات خیالت راحتتره، هم پزشک و پرستار با خیال راحتتری ادامهٔ درمان رو پیش میبرن. 🌿
حلقه، ساعت و زیورآلات رو دربیار
دستهات رو با آب و صابون حداقل ۳۰ ثانیه خوب بشور
بین انگشتها و زیر ناخنها رو هم تمیز کن
دستها رو با حولۀ تمیز یا دستمال کاغذی خشک کن
اگر در دسترس داری، از دستکش یکبارمصرف استفاده کن 🧤
👉 هر بار که میخوای پانسمان رو دست بزنی یا زخم رو تمیز کنی، این مرحله باید تکرار بشه.
قبل از باز کردن پانسمان، وسایل لازم رو کنار خودت بذار:
گاز استریل یا پنبه تمیز
سرم شستوشو (نرمال سالین) یا آب جوشیده سرد شده 💧
قیچی تمیز (در صورت نیاز برای بریدن باند)
کیسه زباله کوچک برای دور ریختن پانسمان قبلی 🗑️
پانسمان یا گاز تمیز برای بستن مجدد زخم
محیط اطراف بیمار باید تمیز، روشن و بدون شلوغی اضافی باشه.
پانسمان قبلی رو آرام و بدون کشیدن ناگهانی باز کن
اگر چسب خیلی سفت شده، میتونی کمی اطرافش رو با آب ولرم مرطوب کنی تا راحتتر جدا بشه
اگر گاز به زخم چسبیده بود، با چند قطره سرم آن را خیس کن و بعد آروم جدا کن؛
نکش، نکن، نَکَند! ❌✋
پانسمان قبلی رو داخل کیسه زباله بگذار و گره بزن
قبل از شستوشو، چند ثانیه به زخم نگاه کن:
رنگ پوست اطراف چطوره؟ (قرمز، متورم، عادی)
بوی خیلی بد احساس میکنی؟
ترشح چطور است؟ (کم، متوسط، زیاد – شفاف، زرد، سبز، خونی)
اندازه زخم نسبت به قبل تغییری کرده؟
اگر بوی خیلی بد، ترشح سبز/خاکستری، سیاه شدن پوست یا تب وجود داشت، اینها میتونن نشانهٔ عفونت باشن و باید حتماً با پزشک/پرستار در تماس باشی. 🚑
سرم نرمال سالین (محلول نمکی استریل)
یا آب جوشیدهٔ سرد شده اگر سرم در دسترس نیست
کمی سرم یا آب جوشیده سرد شده رو روی گاز استریل بریز
از داخل زخم به سمت بیرون بهآرامی تمیز کن
اگر آلودگی یا ترشح خشکشده هست، با حرکت ملایم و بدون فشار تمیز کن
در زخمهای عمیق، فقط سطح قابلدسترسی رو تمیز کن؛
چیزی رو داخل حفره فرو نبر ❌
🕒 کل شستوشو معمولاً بین ۲ تا ۵ دقیقه زمان میبره؛
نه خیلی سریع و سرسری، نه با وسواس و فشار زیاد.
از گاز استریل خشک برای گرفتن رطوبت اضافی استفاده کن
نمال، فقط بهآرامی تماس بده تا آب جذب بشه
پوست اطراف زخم رو هم خشک کن تا زیر پانسمان نرم و خیس نمونه (چون باعث سوزش و زخم شدن پوست اطراف میشه)
نوع پانسمان رو طبق توصیه پزشک یا پرستار انتخاب کن
گاز/پانسمان رو طوری بذار که کل زخم رو بپوشونه اما فشار زیاد وارد نکنه
اگر باند میبندی،
➕ محکم نه،
➖ خیلی شل هم نه؛
ثابت ولی راحت
اگر بعد از پانسمان، درد یا گزگز یا سردی اندام زیر پانسمان حس شد، یعنی باند خیلی سفت بسته شده و باید شلتر بشه.
استفاده از الکل مستقیم روی زخم ❌
استفاده از بتادین غلیظ و زیاد، مخصوصاً بهطور مکرر ❌
ریختن الکل صنعتی، سرکه، مایع ظرفشویی، نمک خشک و… ❌
دمیدن هوا روی زخم (فوتکردن) ❌
کندن پوستهها یا بافتهای چسبیده با زور ❌
شستوشو با آب خیلی داغ ❌
استفاده از کِرمها و پمادهای خانگی بدون نظر متخصص ❌
این کارها میتونن باعث سوختن بیشتر بافت، تأخیر در ترمیم، عفونت و درد شدید بشن.
در بیشتر زخمها: روزی یک بار
اگر ترشح زیاد است: گاهی دو بار در روز
اگر پزشک دستور خاصی داده، همان را اجرا کن
تعویض خیلی زیاد پانسمان میتونه به بافت تازهٔ در حال ترمیم آسیب بزند،
و تعویض خیلی دیر هم خطر عفونت را بالا میبرد؛
پس تعادل مهم است. ⚖️
درد شدید و ناگهانی
ترشح بدبو و چرکی
قرمزی در حال گسترش اطراف زخم
داغ شدن پوست اطراف
تب، لرز، ضعف شدید
سیاه شدن بخشی از زخم یا پوست
خونریزی غیرطبیعی
اینها نشانههاییاند که زخم نیاز به ارزیابی تخصصی فوری دارد.
به زخم فشار مستقیم وارد نکن
لباس و کفش (اگر روی پاست) راحت و آزاد باشه 👟
در زخمهای پا، کم کردن فشار (با استفاده از کفش مناسب، کفی و یا کمراه رفتن) خیلی مهمه
تغذیه خوب، نوشیدن آب کافی و کنترل قند خون (در دیابت) ترمیم زخم رو چند برابر سریعتر میکنه 🍎🥚🥦
پانسمان مناسب یعنی زخم تمیزتر، ترمیم سریعتر، درد کمتر و خیالت راحتتر.
اما سؤال بزرگ اینه:
کدوم پانسمان برای خانه خوبه؟ کدوم ارزونتره؟ و چند وقت یکبار باید عوض بشه؟
در ادامه، همهچیز رو کاملاً شفاف، علمی و قابلفهم توضیح میدم. 🌿✨
سادهترین و پراستفادهترین پانسمان خانگی.
بریدگیها
خراشها
زخمهای سطحی
زخمهای جراحی کمخطر
خیلی ارزان 💸
همهجا پیدا میشود
استفادهاش راحت است
روزی ۱ بار
یا هر وقت خیس، خونآلود یا آلوده شد
یکی از بهترین انتخابها برای زخمهایی که «ترشح متوسط یا زیاد» دارند.
زخم بستر
زخم دیابتی
زخم جراحی با ترشح
زخمهای مزمن ترشحدار
ترشح رو خیلی خوب جذب میکند 💧
روی زخم نمیچسبد 😌
پوست اطراف را اذیت نمیکند
تعویضش درد ندارد
هر ۲ تا ۳ روز
اگر کاملاً خیس شد زودتر عوض بشه
پانسمانی از جنس جلبک دریایی؛ مخصوص زخمهای «خیلی ترشحدار».
زخمهایی که ترشح غلیظ و زیادی دارند
زخمهای خونریزیدهنده
زخم عمیق یا حفرهای
جذب فوقالعاده زیاد 💧💧
کمک به کاهش خونریزی
کاهش ریسک عفونت
روزی ۱ بار
یا در زخمهای کمتر ترشحدار: هر ۲ روز
پانسمان نیمهچسبنده و مرطوبکننده؛ عالی برای «زخمهای کمتا متوسطترشح».
زخمهای سطحی
تاولها
خراشهای بزرگ
بخیههایی که در حال ترمیماند
محیط مرطوب و ایدهآل ایجاد میکند ✨
درد تعویض ندارد
دوام بالا دارد (چند روز میماند)
هر ۳ تا ۵ روز
اگر عفونت وجود دارد → ❌ نباید استفاده شود
آبرسان قوی؛ مخصوص زخمهای خشک یا دارای بافت سفت و نکروز سطحی.
زخمهای خشک
سوختگیهای سطحی
زخمهایی که بافت مرده دارند
زخم خشک را مرطوب میکند
درد را کم میکند
به نرم شدن بافت مرده کمک میکند
هر ۱ تا ۲ روز
اینها پانسمانهای «ضد میکروب» هستند.
زخمهایی که احتمال عفونت دارند
زخمهایی که بوی بد دارند
زخمهای مزمن با ترشح آغشته
کاهش بوی بد
کاهش بار میکروبی
جلوگیری از گسترش عفونت
معمولاً هر ۲–۳ روز
استفاده مداوم طولانیمدت توصیه نمیشود (بدن مقاوم میشود)
گاز استریل + باند
فومهای ساده
هیدروژلهای ایرانی
پانسمان هیدروکلوئید معمولی
آلژینات
فومهای ضخیم خارجی
پانسمانهای نقره یا عسل طبی
پانسمان باید بر اساس نوع زخم انتخاب شود، نه قیمت
اگر زخم ترشح زیاد دارد → فوم / آلژینات
اگر زخم خشک است → هیدروژل
اگر بوی بد دارد → آنتیباکتریال
اگر زخم کمخطر است → گاز + باند کافی است
اگر زخم عمیق است → حتماً پرستار زخم تصمیم بگیرد
گاز استریل: روزی ۱ بار
فوم: هر ۲–۳ روز
آلژینات: روزی ۱ بار
هیدروکلوئید: هر ۳–۵ روز
هیدروژل: هر ۱–۲ روز
آنتیباکتریال: هر ۲–۳ روز
✳️ اگر پانسمان خیس شد یا بو گرفت → باید زودتر تعویض شود.
پانسمانهای پیشرفته تخصصی ICU بدون نظر درمانگر
پانسمانهای فشار منفی (NPWT)
چسبهای بسیار قوی و صنعتی
پانسمانهای ضخیم که تهویه ندارند
اینها نیاز به نظارت پزشک یا پرستار خبره دارند.
یک پانسمان خوب باید:
زخم را تمیز و ایمن نگه دارد
ترشح را کنترل کند
پوست اطراف را اذیت نکند
درد کمتری ایجاد کند
و با شرایط بیمار و خانه سازگار باشد
با شناخت نوع زخم و انتخاب پانسمان درست، بخش بزرگی از ترمیم در خانه با خیال راحت انجام میشود.
کِی یک زخم دیگر «عادی» نیست و باید سریع به پزشک مراجعه کرد؟
زخم در حالت طبیعی باید هر روز بهتر شود:
کوچکتر، خشکتر، کمدردتر و بدون بو.
اما اگر برعکس شد، اگر ظاهر زخم یا حال عمومی بیمار عجیب شد، احتمال عفونت وجود دارد—و عفونت زخم شوخی ندارد.
اگر بهموقع رسیدگی نشود، میتواند به پوست اطراف، بافتهای عمقی، استخوان یا حتی خون سرایت کند.
در این بخش دقیقاً میگوییم چه نشانههایی باید شما را «متوقف» کند و بگوید:
باید همین امروز به پزشک یا پرستار مراجعه کنم.
اگر بوی زخم:
بد،
تند،
شبیه بوی نم،
یا بوی چرک و تعفن داشت،
این اولین و واضحترین علامت عفونت است.
بوی زخم همیشه باید جدی گرفته شود.
ترشح طبیعی زخم کم و شفاف است.
اما اگر:
ترشح زیاد شد
رنگش زرد غلیظ، سبز، خاکستری یا قهوهای شد
چسبناک یا بدبو شد
نشانهٔ بار میکروبی بالاست و باید فوراً ارزیابی شود.
اگر قرمزی:
گسترش پیدا کند
داغ باشد
متورم شود
یعنی پوست اطراف دارد به عفونت واکنش نشان میدهد.
قرمزی رو به گسترش یعنی:
هشدار جدی.
زخم طبیعی باید کمکم کمتر درد داشته باشد.
اما اگر:
درد بیشتر شد
یک درد جدید ظاهر شد
بیمار حتی با لمس آرام شکایت داشت
این تغییر نشانهٔ شروع عفونت است.
پوست سفت، پفکرده یا داغ معمولاً نشانهٔ التهاب عفونی است.
این علامت را هرگز نادیده نگیرید.
اینها نشانهٔ عفونت سیستمیک هستند.
یعنی باکتریها از زخم عبور کردهاند و وارد خون یا بافتهای دیگر شدهاند.
در این حالت باید فوراً به پزشک مراجعه شود.
رگههای قرمز که از زخم به سمت بالا یا پایین حرکت میکنند یعنی عفونت در مسیر رگها در حال گسترش است.
این حالت یک اورژانس جدی است.
اگر زخم:
خودبهخود خون دهد
یا هنگام لمس مختصر خونریزی کند
یا لختههای عجیب داشته باشد
این میتواند نشانهٔ زخم عفونی یا بدخیم باشد.
سیاهشدن پوست بهمعنی نکروز (مرگ بافت) است.
این حالت بسیار خطرناک و نیازمند اقدام فوری است.
اگر با گذشت روزها یا هفتهها:
زخم کوچک نشد
بزرگ شد
عمیقتر شد
یا ظاهرش بدتر شد
این روند طبیعی نیست و احتمال عفونت یا مشکل خونرسانی وجود دارد.
اگر هر کدام از این موارد وجود داشت، نیاز به ارزیابی فوری دارید:
بوی بسیار بد
ترشح چرکی
تب و لرز
قرمزی رو به گسترش
درد شدید
رگههای قرمز
سیاه شدن بافت
زخم دیابتی با هر نوع تغییر
زخم در سالمندان یا بیماران کمتحرک
زخم بعد از عمل جراحی که ناگهان بدتر شده
اینها هشدارند که زخم بهتنهایی خوب نمیشود و نیاز به درمان فوری دارد.
زخم «عادی» باید بهتر شود، نه بدتر.
اگر هرگونه بو، ترشح، درد جدید، قرمزی، تب یا تغییر رنگ دیده شد،
اینها علامتهای هشدار هستند.
با شناخت این نشانهها و اقدام بهموقع میتوان جلوی عوارض خطرناک، بستری و حتی آسیبهای جدیتر را گرفت.
چطور بخیه را تمیز کنیم؟ کِی حمام کنیم؟ چه میزان خارش و قرمزی طبیعی است؟
بعد از هر عمل جراحی — کوچک یا بزرگ — مهمترین بخش درمان، مراقبت از بخیه در خانه است.
اگر این مراقبت درست انجام شود، زخم سریعتر ترمیم میشود، احتمال اسکار کمتر میشود و خطر عفونت تا حد زیادی پایین میآید.
در این بخش همهچیز را کاملاً ساده، روان و دقیق توضیح میدهیم تا هیچ ابهامی باقی نماند. ✨
ابتدا دستها را با آب و صابون بشویید 🤲
از آب ولرم استفاده کنید
صابون یا شوینده باید ملایم و بدون عطر باشد
کف را روی زخم نمالید؛ فقط اجازه دهید آب از روی آن عبور کند
از لیف، اسکاج یا فشار زیاد استفاده نکنید ❌
زخم را با گاز یا دستمال تمیز با ضربهٔ آرام خشک کنید (نمالید!)
معمولاً ۱ بار کافی است
اگر پزشک توصیهٔ خاصی دارد، همان را انجام دهید
در بیشتر جراحیها: ۴۸ ساعت بعد
اگر پانسمان ضدآب گذاشتهاند، ممکن است زودتر هم مجاز باشد
اگر درن (Drain) دارید، حتماً طبق دستور پزشک عمل کنید
حمام کوتاه باشد
از آب خیلی داغ استفاده نکنید
لایهٔ چربی محافظ پوست را نشویید
بعد از حمام، محل زخم را کاملاً خشک کنید
بخیهها در حال ترمیماند
پوست جدید در حال ساخته شدن است
اطراف زخم فقط کمی احساس «کشش» دارد
این خارش معمولاً نشانهٔ ترمیم خوب است و جای نگرانی ندارد.
همراه با قرمزی شدید باشد
همراه با داغی و ورم باشد
همراه با ترشح زرد/سبز باشد
زخم بهصورت ناگهانی دردناک شود
اینها نشانهٔ احتمال عفونت هستند.
یک هالهٔ نازک ۲–۳ میلیمتری اطراف بخیه
در روزهای اول جراحی
بدون درد یا سوزش زیاد
هر روز کمتر میشود
این کاملاً طبیعی است.
بزرگ و پهن شود
از محل بخیه به اطراف گسترش پیدا کند
همراه با داغی، تورم، بوی بد یا ترشح چرکی باشد
بیمار تب یا لرز داشته باشد
این وضعیت احتمالاً عفونت زخم است و باید فوری ارزیابی شود.
گاز استریل + چسب
پانسمان فوم نازک
پانسمان ضدآب (اگر پزشک استفاده کرده باشد)
معمولاً روزی ۱ بار
اگر زخم خشک و تمیز است، هر ۲ روز
اگر پانسمان خیس، خونآلود یا بویدار شد → باید سریعتر تعویض شود
استفاده از الکل مستقیم روی زخم ❌
استفادهٔ زیاد از بتادین غلیظ ❌
کندن پوستهها یا تیر و تاولهای خشکشده ❌
خاراندن بخیه با دست ❌
لیف، اسکاج، یا شستوشوی خشن ❌
چرب کردن زخم با کره، روغن، عسل خانگی و… ❌
اینها روند ترمیم را مختل میکنند و احتمال عفونت را بالا میبرند.
بسته به محل جراحی:
صورت: ۵ تا ۷ روز
شکم: ۱۰ تا ۱۲ روز
بازو و پا: ۱۲ تا ۱۴ روز
پشت و مفاصل: ۱۴ تا ۲۰ روز
اما مهمترین عامل، نظر جراح است.
بوی بد از محل زخم
ترشح زرد، سبز یا چرکی
خونریزی مکرر
قرمزی در حال گسترش
داغ شدن پوست اطراف
درد شدید و ناگهانی
تب، لرز، بیحالی
باز شدن بخیه یا جدا شدن لبههای زخم
اینها نشانهٔ احتمالی عفونت یا باز شدن زخم هستند.
در مراقبت از زخم جراحی در خانه:
تمیزکاری باید ملایم، دقیق و بدون زور باشد
حمام باید کوتاه و بدون فشار مستقیم آب روی بخیه باشد
کمی خارش و کمی قرمزی طبیعی است
اما بوی بد، ترشح چرکی، داغی و درد شدید نشانهٔ هشدار است
تعویض پانسمان منظم و رعایت بهداشت دست، مهمترین کار شماست
با چند قدم ساده، میشود از بیشتر عفونتها جلوگیری کرد و بخیه را بهزیبایی و بدون مشکل ترمیم کرد. ❤️
چطور درد زخم را در خانه کم کنیم؟
از مسکنهای ساده تا روشهای بدون دارو
درد زخم یکی از طبیعیترین بخشهای ترمیم است؛
اما اگر درست مدیریت نشود، هم بیمار را خسته میکند و هم روند ترمیم را کندتر.
خوشبختانه با چند روش ساده — چه دارویی چه غیردارویی — میشود درد زخم را در خانه بهطور چشمگیری کم کرد.
در ادامه بهترین و مطمئنترین روشها را بهصورت کاملاً قابلفهم، علمی و کاربردی توضیح میدهم. 🌿✨
استفاده از مسکنها باید با احتیاط و طبق نیاز باشد.
رایجترین و ایمنترین گزینهها در بیشتر بیماران:
بهترین انتخاب برای بیشتر افراد
برای دردهای خفیف تا متوسط
کمخطر برای معده
معمولاً هر ۶–۸ ساعت قابل مصرف است
برای دردهای همراه با التهاب موثرترند
اما:
در زخمهای جراحی عمیق با احتیاط مصرف شوند
در بیماران با مشکل معده، کلیه یا قلب باید با مشورت پزشک مصرف شوند
اگر:
درد شدید است
زخم عمیق یا وسیع است
بیمار خواب درست ندارد
بعد از عمل جراحی درد شدید ادامه دارد
باید داروهای قویتر فقط با نسخهٔ پزشک مصرف شوند.
کمپرس سرد یکی از بهترین و کمخطرترین روشهاست.
یک پارچه تمیز را دور یخ بپیچید
۱۰ تا ۱۵ دقیقه روی ناحیهٔ اطراف زخم بگذارید
روزی ۲–۳ بار
یخ مستقیم روی زخم نگذارید؛ باعث آسیب و کندتر شدن ترمیم میشود.
اگر زخم روی پا یا دست است، بالا نگه داشتن عضو:
ورم را کم میکند
فشار داخل زخم را کاهش میدهد
درد را بهطور چشمگیر کاهش میدهد
پای زخمی را روی بالش قرار دهید تا کمی بالاتر از سطح قلب قرار گیرد.
بعضی دردها فقط به این دلیل ایجاد میشوند که بیمار روی زخم فشار میآورد.
روی زخم ننشینید یا نخوابید
لباس تنگ یا چرمی نپوشید
اگر زخم روی پا است، راهرفتن طولانی را کم کنید
اگر زخم بستر دارید، هر ۲ ساعت یکبار تغییر وضعیت دهید
اینها درد را بهطور قابلتوجهی کم میکنند.
پانسمان اگر درست انتخاب شود:
زخم را نرم و مرطوب نگه میدارد
پوست اطراف را اذیت نمیکند
هنگام تعویض درد نمیدهد
فوم
هیدروژل
سیلیکونی نرم
اگر بیمار هنگام تعویض پانسمان درد شدیدی دارد، احتمالاً پانسمان مناسب نیست و باید تغییر کند.
دردهای شدید هنگام تمیز کردن معمولاً به دلیل:
فشار زیاد
استفاده از مواد تحریککننده
خشک بودن زخم
یا چسبیدن پانسمان قدیمی
از سرم یا آب جوشیده سرد شده استفاده کنید
از بتادین غلیظ استفاده نکنید
اگر پانسمان چسبیده بود، اول آن را خیس کنید بعد آرام جدا کنید
روشهای غیردارویی مثل:
تنفس عمیق
موسیقی آرام
حواسپرتی (صحبت، رادیو، موبایل)
کمپرس گرم ملایم اطراف زخم (نه روی زخم)
حضور یک همراه آرام
همه میتوانند تاثیر زیادی در کاهش درد داشته باشند.
درد خفیف تا متوسط در ۲–۳ روز اول
درد هنگام حرکت یا تعویض پانسمان
درد سطحی هنگام شروع ترمیم
درد شدید و ناگهانی
درد همراه با تب، لرز یا بوی بد
درد همراه با قرمزی گسترده
درد ضربانی و شدید
درد که هر روز بدتر میشود نه بهتر
اینها نشانهٔ احتمال عفونت یا مشکل خونرسانی است.
درد غیرقابلتحمل
درد همراه با تورم شدید
درد همراه با سیاه شدن پوست
درد همراه با ترشح چرکی
درد همراه با تب
افزایش ناگهانی درد بدون دلیل
اینها نیاز به بررسی فوری دارند.
برای مدیریت درد زخم در خانه:
از مسکنهای ایمن مثل استامینوفن شروع کنید
کمپرس سرد، استراحت و بالا نگه داشتن عضو
انتخاب پانسمان مناسب
تمیز کردن ملایم
کنترل فشار و اصطکاک
و توجه به علائم خطر
درد زخم قابل مدیریت است—فقط باید اصول را رعایت کنید تا هم زخم بهتر شود، هم بیمار آرامتر باشد. ❤️
گاهی بهترین کار برای زخم این است که به آن دست نزنیم.
باز کردن نابجای پانسمان میتواند باعث خونریزی، عفونت، باز شدن لبههای زخم و حتی آسیب به بافت تازهٔ در حال ترمیم شود.
در این بخش دقیقاً توضیح میدهیم در چه شرایطی نباید پانسمان را باز یا دستکاری کنیم و چه زمانی باید منتظر بمانیم یا کمک تخصصی بگیریم.
اگر گاز یا چسب، کاملاً به زخم چسبیده و با کوچکترین حرکت:
درد شدید ایجاد میشود 😣
زخم میکِند
خونریزی شروع میشود
در این شرایط نباید آن را با زور جدا کنید.
این کار بافت تازه را کنده و روند ترمیم را به عقب میبرد.
👉 کمی سرم یا آب جوشیدهٔ سرد شده روی پانسمان بریزید و صبر کنید تا کاملاً خیس شود.
اگر باز هم جدا نشد → پرستار یا مرکز درمانی.
اگر روی پانسمان لکهٔ تازهٔ خون هست اما خونریزی متوقف شده:
پانسمان را برندار
دست نزن
فشار ایجادشده توسط پانسمان جلوی خونریزی را گرفته
برداشتن پانسمان ممکن است دوباره خونریزی را شروع کند.
👉 فقط روی پانسمان یک لایهٔ جدید گاز تمیز بگذارید.
اگر خونریزی ادامه داشت → به پزشک مراجعه کنید.
بعضی پانسمانها باید چند روز دستنخورده بمانند مثل:
پانسمانهای جراحی ضدآب
پانسمانهای فوم ضخیم
هیدروکلوئید
پانسمانهای مخصوص ترمیم پوستی
باز کردن این پانسمانها بهصورت سرخود میتواند تمام روند درمان را مختل کند.
اگر روی زخم:
تاول وجود دارد
پوست نازک شده
بافت تازه به پانسمان چسبیده
باز کردن پانسمان میتواند باعث:
کنده شدن پوست 😣
ایجاد زخم جدید
افزایش درد
👉 تعویض را به درمانگر بسپارید یا ابتدا پانسمان را کامل خیس کنید.
گاهی بیمار یا همراه فقط میبیند پانسمان “کمی خیس” شده.
اما اگر:
ترشح زیاد نیست
بو ندارد
قرمزی ندارید
درد جدید ندارید
لزومی به باز کردن فوری نیست.
باز کردن بیدلیل میتواند آلودگی وارد زخم کند.
اگر:
دسترسی به محیط تمیز ندارید
آب و صابون نیست
نور کافی نیست
دستکش ندارید
در این شرایط تعویض پانسمان ممنوع است.
چون هرگونه آلودگی کوچک → عفونت بزرگ.
اگر هنگام باز کردن پانسمان، بیمار:
گریه یا ناله کند
درد غیرعادی داشته باشد
حتی لمس آرام را تحمل نکند
این یعنی یا پانسمان چسبیده یا زخم ملتهب است.
در این حالت باز نکنید و ابتدا زخم را با سرم خیس کنید.
اگر همچنان درد شدید ادامه داشت → تخصصی باز شود.
در موارد مشکوک به عفونت:
بو
ترشح چرکی
داغی
ورم
درد شدید
گاهی قبل از باز کردن پانسمان، نیاز به عکس، نظر درمانگر یا ارزیابی حضوری است.
باز کردن نادرست ممکن است ترشح را پخش یا خونریزی ایجاد کند.
در روزهای اول:
بخیهها شلاند
پوست هنوز کاملاً بسته نشده
چسبهای پوستی باید دستنخورده بمانند
در این شرایط برداشتن پانسمان ممکن است باعث باز شدن لبههای زخم شود.
اگر در هر یک از شرایط زیر هستید، پانسمان را خودتان باز نکنید:
خونریزی فعال
درد غیرقابل تحمل
چسبیدن پانسمان
تاول یا پوست نازک زیر پانسمان
بوی شدید
ترشح چرکی زیاد
شک به نکروز یا آسیب بافت
زخم دیابتی، زخم بستر یا زخم عمیق
بیمار سالمند یا کمتحرک است
در این مواقع پرستار زخم بهترین فرد برای تعویض است.
پانسمان قرار است زخم را محافظت کند.
پس هر زمان احتمال دهید باز کردن آن میتواند باعث:
خونریزی
درد
آلودگی
کندتر شدن ترمیم
یا آسیب به بافت شود
باید صبر کنید و از متخصص کمک بگیرید.
گاهی «کاری نکردن» بهترین کار است. ⛔❤️
بریدگی، خراش، تاول و زخمهای سطحی—چطور در خانه درست ازشان مراقبت کنیم؟
زخمهای کوچک شاید ساده بهنظر برسند،
اما اگر درست تمیز و مراقبت نشوند،
میتوانند عفونت کنند، بزرگ شوند یا دیر خوب شوند.
خبر خوب؟ با چند کار دقیق و ساده، میشود این زخمها را کاملاً درست و استاندارد در خانه مدیریت کرد. ✨
در زخمهای سطحی معمولاً خونریزی کم است، اما اگر وجود داشت:
با یک گاز یا دستمال تمیز کمی فشار بدهید
۲ تا ۵ دقیقه صبر کنید
پای زخمی را بالا بگیرید تا جریان خون کمتر شود
اگر خونریزی ادامه داشت → نیاز به بررسی بیشتر است
این مرحله مهمترین بخش مراقبت است.
ابتدا دستها را بشویید
زخم را با آب خنک و تمیز بشویید
اگر لازم بود، آب جوشیدهٔ سرد شده استفاده کنید
لبههای زخم را با کمی صابون بشویید (نه داخل زخم)
داخل زخم بتادین غلیظ نریزید
الکل و اسپریهای تند استفاده نکنید
اینها بافت را میسوزانند و روند ترمیم را کند میکنند.
اگر بعد از شستوشو هنوز:
شن
چوب ریز
خاک
تکههای کوچک آلودگی
دیدید، با یک گاز مرطوب آرام و بدون فشار زیاد آن را بردارید.
اگر آلودگیها عمیق یا زیاد هستند → به درمانگاه مراجعه کنید.
بعد از شستوشو:
با گاز تمیز بهآرامی خشک کنید
اطراف زخم را بررسی کنید که قرمز یا خیلی ملتهب نباشد
اگر پوست اطراف خشک است، کمی مرطوبکنندهٔ ملایم بزنید (نه روی زخم)
برای بیشتر زخمهای روزمره:
گاز استریل + چسب
پانسمان چسبی آماده
پدهای کوچک سیلیکونی
چسب زخمهای ساده
پانسمان را هر روز عوض کنید
اگر ترشح زیاد بود، سریعتر تعویض کنید
پانسمان را خیلی محکم نبندید، جریان هوا مهم است
تاولها داستان جداگانهای دارند.
اگر کوچکاند → نترکانید
اگر بزرگاند → با سوزن استریل کنار آن را باز کنید تا تخلیه شود
پوست روی تاول را جدا نکنید؛ بهترین محافظ طبیعی است
روی آن پانسمان نرم بگذارید
خراشها معمولاً سطحیاند اما بسیار دردناک.
شستوشو کامل 💧
استفاده از پماد آنتیبیوتیک ملایم در صورت نیاز
بستن با پانسمان سبک و هوارسان
جلوگیری از تماس با سطوح آلوده
استامینوفن معمولا کافی است
کمپرس سرد ۱۰ دقیقهای خیلی کمک میکند ❄️
روی زخم فشار نیاورید
فعالیت شدید را کم کنید
اگر هر کدام از موارد زیر بود، زخم دیگر «کوچک» نیست:
خونریزی بیش از ۱۰ دقیقه
کثیف بودن زخم با آلودگی عمقی
جای حیوان یا انسان گزیده باشد 🐶
زخم در افراد دیابتی
قرمزی گسترده
ترشح چرکی
درد شدید
تب
در این شرایط مراجعهٔ سریع ضروری است.
برای زخمهای کوچک:
تمیز نگه داشتن
جلوگیری از عفونت
پانسمان مناسب
مراقبت روزانه
توجه به علائم خطر
همه چیز را ساده، امن و حرفهای پیش میبرد.
زخم کوچک اگر درست مراقبت شود → خیلی سریع و بدون دردسر خوب میشود. 🤝✨
دیابتی، بستر، وریدی، شریانی—زخمهایی که دیر خوب میشوند و نیاز به مراقبت دقیق روزانه دارند
زخمهای مزمن مثل زخم دیابتی، زخم بستر یا زخمهای وریدی،
با زخمهای سادهی روزمره کاملاً متفاوتاند.
این زخمها هر روز به مراقبت هدفمند، پیگیری دقیق و پیشگیری از آسیبهای جدید نیاز دارند.
در این صفحه نکات ضروری و کاملاً عملی را میخوانید که هم بیمار و هم پرستار میتوانند بهسادگی اجرا کنند. 🌿✨
برای زخمهای مزمن، شستوشو باید هر روز و با دقت انجام شود:
از سرم یا آب جوشیدهٔ سرد شده استفاده کنید
روی زخم فشار ندهید
بتادین غلیظ، الکل یا مواد تند ممنوع ❌
پوست اطراف را هم تمیز کنید تا عفونت گسترش نیابد
این کار باعث کاهش باکتریها و آماده شدن زخم برای ترمیم میشود.
پانسمان زخمهای مزمن باید:
رطوبت کنترلشده ایجاد کند
از چسبیدن به زخم جلوگیری کند
ترشحات را خوب جذب کند
بدون درد جدا شود
پوست اطراف را اذیت نکند
در بیشتر زخمهای مزمن از پانسمانهای فوم، هیدروژل، هیدروکلوئید، آلژینات یا سیلیکونی استفاده میشود.
هر روز بررسی اما فقط در صورت لزوم تعویض کنید
تعویض زیاد باعث خشکی زخم و درد میشود
اگر پانسمان بوی بد یا ترشح زیاد دارد → تعویض سریع
در زخمهای بستر یا زخمهای پا، فشار مستقیم بزرگترین دشمن ترمیم است.
هر ۲ ساعت تغییر وضعیت دهید
از بالشت و تشکهای ضد فشار استفاده کنید
زیر پاشنه، آرنج و باسن محافظ بگذارید
پای دیابتی را در طول روز زیاد راه نروید
این یکی از مهمترین تفاوتها با زخمهای معمولی است.
در زخمهای دیابتی، اگر قند خون کنترل نشود:
ترمیم کند میشود
عفونت سریعتر گسترش مییابد
احتمال قطع عضو بالا میرود
بنابراین روزانه باید:
قند خون چک شود
داروها دقیق مصرف شوند
رژیم و فعالیت بهدرستی رعایت شود
زخمهای مزمن همیشه در معرض خطر عفونتاند.
هر روز علائم زیر را بررسی کنید:
بوی بد
ترشح چرکی
قرمزی گسترده
داغی یا ورم
درد جدید یا افزایش درد
تب
تغییر رنگ پوست اطراف
اگر هرکدام از اینها وجود داشت → رسیدگی فوری لازم است.
بیماران با زخمهای مزمن باید روزانه مواد ترمیمکننده دریافت کنند:
پروتئین کافی (مرغ، تخممرغ، گوشت، لبنیات)
ویتامین C (لیمو، پرتقال، کیوی) 🍊
ویتامین A (هویج، کدو، سبزیجات)
روی (گوشت، تخمه کدو، مغزدانهها)
آب کافی
بدون تغذیهٔ درست، بهترین پانسمانها هم معجزه نمیکنند.
پوست اطراف زخم در زخمهای مزمن بهسرعت:
خشک
حساس
تحریکشده
و آسیبپذیر
میشود.
از کرم محافظ پوستی استفاده کنید
پوست را خراش ندهید
نگذارید ترشح زخم روی پوست بماند
هر ضربهٔ کوچک میتواند زخم را بزرگتر یا عفونت ایجاد کند.
نکات مهم:
از تماس با سطوح کثیف پرهیز کنید
حیوانات خانگی نزدیک زخم نباشند
لباس تنگ روی زخم نپوشید
درد در زخمهای مزمن طبیعی است.
معمولاً با این روشها کنترل میشود:
استامینوفن
کمپرس سرد
کاهش فشار
پانسمان مناسب
استراحت صحیح
اگر درد هر روز بیشتر میشود، نشانهٔ مشکل است.
اگر هرکدام از این موارد وجود داشت، مراقبت خانگی کافی نیست:
زخم دیابتی با ترشح زیاد
نکروز (سیاهی پوست)
بوی شدید و ماندگار
گسترش قرمزی
درد شدید
زخم پایدار و بدون بهبود در ۲ هفته
زخمهای عمیق یا تونلی
در این شرایط کمک پرستار زخم یا کلینیک زخم ضروری است.
برای زخمهای مزمن در خانه باید:
باید روزانه شستوشوی ملایم، پانسمان صحیح، کنترل فشار، تغذیهٔ مناسب، کنترل قند خون و بررسی علائم خطر انجام شود.
این مراقبتها به بیمار کمک میکنند زخم سریعتر، ایمنتر و بدون عوارض جدی بهبود یابد. 🌿❤️
آیا میشود با پانسمان حمام کرد؟
آب گرم بهتر است یا سرد؟
چطور حمام کنیم که زخم آسیب نبیند؟
حمام کردن بعد از ایجاد زخم یکی از رایجترین دغدغههای بیماران است.
خیلیها نمیدانند چه زمانی حمام بیخطر است، آیا میشود با پانسمان وارد حمام شد یا چه دمای آبی مناسبتر است.
در این صفحه همه چیز را ساده، کامل و دقیق برایتان توضیح میدهم. 🌿✨
معمولاً بعد از 24 ساعت حمامکردن بیخطر است، به شرطی که زخم تماس مستقیم و طولانی با آب نداشته باشد.
در اغلب موارد باید 48 تا 72 ساعت صبر کنید تا لبههای زخم کمی جوش بخورند.
بسته به نوع جراحی، بعضی بخیهها بعد از 24–48 ساعت اجازهٔ حمام دارند،
اما برخی تا 5 روز نباید خیس شوند.
به دستور جراح توجه کنید—در زخمهای جراحی اختلاف زیادی وجود دارد.
پانسمانهای ضدآب مثل:
فیلم شفاف
چسب ضدآب
پانسمانهای مخصوص جراحی
میتوانند در حمام از زخم محافظت کنند.
نه ❌
این پانسمانها آب را جذب میکنند و باعث:
آلودگی
رشد باکتری
نرمشدن پوست اطراف
کندهشدن پانسمان
میشوند.
روی پانسمان یک کیسهٔ نایلونی چسبدار و محکم بکشید
بعد از حمام، پانسمان را کاملاً عوض کنید
آب داغ باعث گشاد شدن عروق و افزایش خونریزی میشود
آب سرد پوست را خشک و حساس میکند
آب ولرم پوست را تحریک نمیکند و جریان خون را متعادل نگه میدارد
آب داغ کاملاً ممنوع است چون ممکن است بدون اینکه بیمار متوجه شود، پوست را بسوزاند (بهخاطر نوروپاتی).
صابون را روی زخم مستقیم نمالید
به زخم مالش وارد نکنید
آب را پرفشار (مثل دوش قوی) روی زخم نگیرید
مدت تماس آب با زخم کوتاه باشد
اگر پانسمان خیس شد → حتماً تعویض شود
با یک گاز تمیز زخم را خیلی آرام خشک کنید
پوست اطراف زخم را کاملاً خشک نگه دارید
اگر زخم باز است، بلافاصله پانسمان جدید بگذارید
اگر زخم مرطوب باقی بماند، احتمال عفونت بالا میرود
اگر هر یک از موارد زیر وجود داشت، فعلاً حمام نکنید:
خونریزی فعال
ترشح چرکی زیاد
بوی بد
پانسمان چسبیده
زخم با بخیههای تازه
روزهای اول زخم بستر
زخم دیابتی همراه با قرمزی و ورم
زخم عمیق یا تونلی
در این شرایط حمام ممکن است وضعیت را بدتر کند.
زخمهای ساده: بعد از 24 ساعت
زخمهای بزرگ یا جراحی: 48–72 ساعت یا طبق نظر پزشک
پانسمان ضدآب → بله، قابل حمام
پانسمان معمولی → خیر
بهترین دما → آب ولرم
حمام طولانی، آب داغ و فشار زیاد آب ممنوع
با رعایت این نکات، حمام کردن بیخطر، راحت و بدون دردسر خواهد بود. 🚿✨
خمیر دندان، الکل، باز گذاشتن زخم و چند فاجعهی خانگی دیگر…
خیلی وقتها نیت ما خوب است،
اما کارهایی که برای «کمک به زخم» انجام میدهیم،
در عمل زخم را بدتر، عمیقتر و عفونیتر میکند.
در این قسمت، مهمترین اشتباهات رایج در مراقبت خانگی زخم را یکییکی با هم مرور میکنیم؛
طوری که هم بیمار، هم خانواده و هم کادر درمان بتوانند به دیگران توضیح بدهند که چه کارهایی “ممنوع” است. 🚫
خیلیها هنوز روی زخم میمالند:
خمیر دندان
ماست
روغن خوراکی
کره یا روغن حیوانی
عسل غیرطبی (بازاری و غیر استریل)
👉 این مواد:
آلودهاند
pH نامناسب دارند
محیط عالی برای رشد میکروبها میسازند
میتوانند باعث سوختگی شیمیایی و عفونت شوند
🔹 قانون ساده:
روی زخم فقط چیزی بگذارید که پزشک یا پرستار زخم گفته، نه چیزی که در آشپزخانه یا اینستاگرام پیدا میشود.
الکل روی زخم باز:
میسوزاند 😣
سلولهای ترمیمی را میکشد
روند بهبودی را کند میکند
بتادین هم اگر:
غلیظ
مکرر
و در حجم زیاد استفاده شود
باعث آسیب بافت سالم و تأخیر در ترمیم میشود.
❌ ممنوعها:
الکل
بتادین غلیظ و زیاد
سرکه
وایتکس!
محلولهای ناشناخته و دستساز
✅ جایگزین درست:
سرم نرمال سالین
یا آب جوشیدهٔ سرد شده
این باور قدیمی هنوز خیلی شایعه است.
واقعیت علمی:
زخم برای ترمیم خوب، نیاز به رطوبت کنترلشده دارد
زخم خشک، ترک میخورد و کندتر خوب میشود
زخم باز و بدون پوشش، بیشتر در معرض آلودگی و ضربه است
البته بعضی زخمهای خیلی سطحی و خشک میتوانند بدون پانسمان باشند،
اما در اکثر زخمها، پانسمان مناسب ضروری است.
برخی خانوادهها فکر میکنند:
«هر چه بیشتر عوض کنیم، تمیزتر و بهتر است.»
اما:
تعویض زیاد پانسمان → خشک شدن زخم
کنده شدن بافت تازه
درد بیشتر
احتمال خونریزی
در بیشتر موارد، تعویض:
روزی ۱ بار
یا طبق دستور پرستار زخم
کافی است؛
بقیهاش میشود وسواس، نه مراقبت.
بعضی افراد:
لخته را میکنند
پوستهها را میخارانند
تاولها را میترکانند
با ناخن اطراف زخم را خراش میدهند
این کارها:
راه را برای عفونت باز میکند
اسکار (جای زخم بدشکل) میسازد
روند ترمیم را از صفر شروع میکند
✨ قاعده طلایی:
هر چیزی که بدن خودش «ساخته»، احتمالاً برای محافظت است؛
به آن دست نزن مگر با دستور متخصص.
دو اشتباه شایع:
مصرف خودسرانهٔ آنتیبیوتیک خوراکی «چون زخم هست»
قطع زودهنگام آنتیبیوتیک
نتیجه؟
مقاومت میکروبی
عفونتهای پیچیدهتر
از بین رفتن فلور طبیعی بدن
آنتیبیوتیک فقط وقتی لازم است که پزشک تجویز کرده باشد، نه هر وقت زخمی دیدیم.
پانسمان خیلی سفت →
فشار زیاد
درد
اختلال در خونرسانی
ورم و حتی آسیب بافت
پانسمان خیلی شل →
حرکت زیاد
آلودگی
مالش به زخم
✅ پانسمان باید:
محکمِ ملایم باشد؛
زخم را بپوشاند، اما جریان خون و حرکت را قطع نکند.
بعضیها از ترس مراجعه به پزشک،
علائم واضح را نادیده میگیرند:
بوی بد
ترشح چرکی
درد شدید
تب
قرمزی گسترده
اینها هشدار بدن هستند.
بیتفاوت بودن به این نشانهها،
گاهی زخم ساده را به عفونت شدید یا بستری در بیمارستان تبدیل میکند.
فکر میکنند:
«سابیدن یعنی تمیز شدن.»
در حالی که:
لیف و اسکاج باعث خراش بافت در حال ترمیم میشوند
فشار زیاد باعث خونریزی و درد میشود
✅ روش درست:
آب ولرم
سرم یا آب جوشیده سرد شده
گاز استریل نرم
حرکات خیلی ملایم
در زخمهای پا، باسن، پاشنه و …
یکی از بزرگترین اشتباهها این است که بیمار همانطور مثل قبل فشار وارد میکند.
زخم دیابتی پا → با کفش نامناسب و راهرفتن زیاد بدتر میشود
زخم بستر → با خوابیدن طولانی روی همان نقطه عمیقتر میشود
کاهش فشار و تغییر وضعیت، بخش اصلی درمان است، نه حاشیه.
فقط «زخم» را میبینند، نه:
دیابت
نابودی عروق
سوءتغذیه
کمخونی
نارسایی قلبی
اگر اینها اصلاح نشوند،
هر چقدر هم پانسمان خوب باشد، زخم مزمن میماند.
«یک نفر گفته با فلان روغن، زخم مادربزرگش خوب شده…»
«در این پیج گفت با این محلول خانگی، زخم ظرف سه روز بسته میشود…»
مشکل این توصیهها:
هیچ نظارت علمی ندارند
شرایط خاص بیمار (دیابت، سن، عروق، داروها) را در نظر نمیگیرند
ممکن است آسیب جدی ایجاد کنند
زخم، مخصوصاً زخم مزمن یا دیابتی،
جایی برای «آزمایش کردن» نیست.
اشتباهات رایج در مراقبت خانگی زخم اغلب از محبت و نگرانی زیاد شروع میشود،
اما اگر علمی نباشد، به ضرر بیمار تمام میشود.
حواست باشد که:
روی زخم چیزی نمالی که درمانگر تأیید نکرده 🧴
از الکل و مواد تند استفاده نکنی 🍶
زخم را بیجهت باز، دستکاری یا خراش ندهی 🩹
درد، بو، ترشح و تب را جدی بگیری 🦠
برای هر نکتهٔ مشکوک، با پزشک یا پرستار زخم مشورت کنی 👩⚕️👨⚕️
مراقبت خانگی اگر درست انجام شود،
میتواند معجزه کند—
اما اگر با اشتباه همراه باشد، زخم را از «ساده» به «خطرناک» تبدیل میکند. ❤️